|
TRANKIEL GRONINGEN－JAPAN
|
DE STUDENT EN DE KALENDER
Actie van M.F.V. Panacea groot succes |
Tijd, het speelt een steeds belangrijker geworden rol in het dagelijks
leven. Kon men eens nog ergens rustig de tijd voor nemen en werd er niet
via de schijnbaar onmisbare agenda's geleefd, nu ervaart de moderne mens
in steeds grotere omvang de tijdsdruk. In tegenstelling tot die rustige
tijd van vroeger, is het ook meer gerelateerd aan zaken als een economisch
belang. 'Time is money!' Als een direct gevolg daarvan is het zorgvuldig
plannen tot een ware must geworden. Tenminste als men liever niet iets
wil vergeten.
In het leven van de student is het tegenwoordig al niet anders. De tijd
waarin je aan de universiteiten nog wel eens 'de eeuwige student' aan kon
treffen, behoort reeds lang tot het verleden.
En zo is het niet verwonderlijk dat er inmiddels al weer maanden zijn verstreken,
sinds het Glazen Huis van 3FM Serious Request gedurende zes dagen het beeld
op de Grote Markt in de stad Groningen bepaalde en er aan het eind daarvan
een recordbedrag van 7.113.447 euro bekend kon worden gemaakt. Niet alleen
werd hiermee al de voorgaande edities van Serious Request overtroffen,
maar tevens telde dat voor de 251.000 bezoekers die de manifestatie bezochten.
En om nog maar even bij de economie te blijven, samen zorgden zij voor
een extra omzet in de Stad.
De in 1993 opgerichte partij Student en Stad, een van de twee studentenpartijen die in ons land voet aan de grond kreeg,
heeft de komst van het Glazen Huis naar Groningen als een van de successen
geclaimd. Naast bijvoorbeeld het bewerkstelligen van meer tijdelijke wooncontainers
voor studenten en zoiets als het verwijderen van weesfietsen door de gemeente.
Ook dit jaar voerde de partij die al sinds 1994 onafgebroken deel uitmaakt
van de Groninger gemeenteraad een geslaagde campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen.
De studenten bepalen voor een groot deel het stadsbeeld en mede door hun aanwezigheid is Groningen met een gemiddelde leeftijd van 36,4 jaar de jongste stad van Nederland. En het waren ontegenzeglijk ook mede deze studenten die een rol hebben gespeeld in het grote succes van 3Fm Serious Request, dat zijn pijlen had gericht op het het wereldwijd bestrijden van malaria.
Twee studenten geneeskunde vonden dat ze zeker niet achter konden blijven en besloten onder een drankje om dan maar met iets te komen dat ongetwijfeld verkocht zou worden: Een naaktkalender!
Nadat wij er ten tijde van de actie reeds aandacht aan besteedden en de studenten zelf de grootste drukte achter de rug hebben, zijn we benieuwd hoe het een en ander feitelijk is verlopen destijds.
We spreken Tim von Schukkmann, naast student geneeskunde ook een gepassioneerd fotograaf, die samen met zijn vriend Mark Roland de Jong op het idee van de kalender kwam. Beide studenten vonden dat ze naar hun idee nog niet echt iets wezenlijks hadden bereikt, iets waarop ze werkelijk trots konden zijn. En zo kwam de actie van het Glazen Huis in hun stad eigenlijk min of meer als geroepen. Op die bewuste avond aan de bar ontstond het idee van de naaktkalender, mede ingegeven door het fotograferen van Tim. Tevens waren ze het al snel eens dat het dan wel een verjaardagskalender zou moeten worden. Daarvan kun je nu eenmaal langer genieten dan van een jaarkalender.
Maar hoe kom je aan modellen die bereid zijn om naakt te poseren, willen we weten.
Tim: 'De belangstelling was groter dan Mark en ik hadden verwacht. Omdat
we met ons tweeën het kalenderproject niet konden doen, vroegen we aan
het bestuur van onze eigen Medische Faculteits-vereniging Panacea of die
ons hierbij misschien zou willen helpen. Het bestuur was direct enthousiast
en hielp ons aan vrijwilligers die mee wilden helpen. Panacea's eigen ideële
commissie, de Commissie Ontwikkelingssamenwerking Panacea ( COP ), bood
ons hulp aan en samen hebben we verder aan het plan gewerkt. Er kwam een
nieuwe organisatie, bestaande uit de COP en wij tweeën, die we de Inc.
– Ideële Naaktkalender Crew - hebben genoemd.'
Vervolgens werd er een oproep verstuurd naar alle Groninger geneeskundestudenten en werden er voor een te houden informatieavond posters opgehangen op de faculteit. Over belangstelling was er die avond bepaald niet te klagen. Er kwamen meer studenten dan verwacht en zij luisterden geïnteresseerd naar de uitleg die werd gegeven, of keken naar de testfoto die Tim voor de gelegenheid van Mark zijn vriendin, Frederike, had gemaakt.
Belangstellenden konden vervolgens via een vragenlijstje aangeven wat bijvoorbeeld hun eigen voorkeur had en er werd een fotootje van de kandidaten gemaakt.
Het aanbod overtrof dus duidelijk de vraag, merken we op. Zaten er misschien studenten bij die al wel eerder voor een camera hadden geposeerd?
Tim zijn antwoord is kort: 'Voor zover ik weet was het voor iedereen de
eerste keer om semiprofessioneel te poseren.'
En dan komt het moment waarop bepaald moest worden welk model er uiteindelijk
de voorkeur genoot. Een grote rol speelde hierin het idee dat reeds in
de hoofden van de makers bestond. Zo hadden ze al een duidelijk beeld van
drie blondines en eveneens eentje met drie brunettes. Daarnaast was het
ook reeds overduidelijk dat het model in het totaalbeeld zou moeten passen.
Een vraag die nog wel opkwam was bijvoorbeeld of men het wel samen met
iemand van het andere geslacht aandurfde. Maar het was de uitstraling die
uiteindelijk toch doorslaggevend was.
Vervolgens werden de geneeskundestudenten als model ingedeeld in een bepaald
thema: bijvoorbeeld 'neurologie' of 'huisartsgeneeskunde'. Deze keuzes
werden gemaakt door de organisatie. Een leuke bijkomstigheid in deze was
wel dat de modellen spontaan ideeën aandroegen qua poses en te gebruiken
rekwisieten.
Ondanks het geloof in het idee en de rotsvaste overtuiging dat ze hier gezamenlijk iets bijzonders van zouden kunnen maken, wist men ook dat er iets aan noodzakelijke know-how op het gebied van naaktfotografie ontbrak. En zo trok Tim de stoute schoenen aan en vroeg fotograaf Ewoud Broeksma of hij hen van advies zou willen dienen . Nadat hij eerst een aantal testfoto's had gezien, besloot Broeksma zijn medewerking aan dit project te verlenen.
Zo kon men vanaf dat moment gebruikmaken van zijn lichtopstellingen en
camera. Zelf was deze ervaringsdeskundige ook bij iedere shoot aanwezig
en wees dan bijvoorbeeld op een pose die nog een tikje beter kon. Tim voegt
hier zelf met iets van bewondering in zijn stem aan toe: 'Hij wees ons
op dingen die we anders over het hoofd hadden gezien.'
De opnames voor de kalender werden gemaakt in het Klinisch Trainingscentrum.
De locatie waar geneeskundestudenten allerlei vaardigheden oefenen, zoals
het afleggen van lichamelijk onderzoek, en dus ook voor de modellen een
bekende omgeving.
Tim: 'Een goede plaats voor ons. Denk bijvoorbeeld maar eens aan alle daar
aanwezige rekwisieten. Onderzoekstafels, reflexhamers en al het andere
dat van pas kon komen.
Deze oefenruimtes worden echter dagelijks gebruikt voor trainingen en dat
hield in dat wij slechts een beperkte tijd tot onze beschikking hadden.
Vandaar dat wij alle foto's op drie hele lange dagen hebben moeten maken.
Dat was wel heel intensief, maar het gaf aan het eind van zo'n lange dag
ook veel voldoening.'
Er zijn in die drie dagen zeker wel ruim duizend opnames gemaakt met de
Canon Eos 5D. Hieruit werden uiteindelijk de dertien voor de kalender gebruikte
foto's geselecteerd.
 |
Verjaardagskalender der M.F.V. Panacea,
naar een idee van Mark Roland de Jong en
Tim von Schukkmann.
2009 Alle rechten voorbehouden.
Fotografie: Tim von Schukkmann
Fotografische kwaliteitscontrole: Ewoud Broeksma.
Covermodel: Pamela
Januari t/m december:
Jan Berends - Beike
Frederike - Mark Roland
Tom - Diederik - Pieter - Tjerk
Myrthe - Anne
Marius
Agatha - Brenda - Leonie
Jeàn-Paul - Marleen
Lilou
Anne - Mirije - Minke
Jelena - Geert
Kyra - Minke
Max |
En dan was er toch opeens kritiek, viel zelfs het woord pornografisch ...
Tim geeft aan dat ze hier best wel van zijn geschrokken. Het kwam in feite ook geheel onverwacht. Zelf waren ze er van uitgegaan dat ze een 200 kalenders zouden verkopen aan de leden van de eigen vereniging en dat het daar dan wel bij zou blijven. Maar toen kreeg de media lucht van het project en sprak al spoedig menigeen over de studenten die zich naakt zouden laten fotograferen voor een uit te geven kalender. RTV Noord schonk er ruim aandacht aan, maar het haalde ook NOS Headlines.
Wat gestart was als een tamelijk onschuldig plan om geld op te halen voor
het Glazen Huis, genereerde opeens nationale aandacht. Wat slechts bedoeld
was als een kalender met mooie en chique foto's tegen een medische achtergrond
kreeg opeens een toch wel totaal andere lading mee. En alhoewel werkelijk
nog niemand de kalender ook echt had gezien, werden er grote woorden in
de mond genomen. Het zou zelfs pornografisch zijn ...
Tim: 'Ik vind dit vooral jammer, vooral voor de modellen. Ik ken de meesten
best wel goed en weet dat ze nooit iets zouden doen dat als pornografisch
gekwalificeerd zou kunnen worden. Ook zij deden het belangeloos. Deden
het voor het goede doel! En dat er dan zulke dingen worden gezegd ...'
Het succes heeft echter veel goed kunnen maken. Bestellingen stroomden uit het gehele land binnen, met als resultaat dat er inmiddels al ruim duizend stuks van deze met zorg en liefde gemaakte kalender zijn verkocht.
Eén daarvan hangt bij ons thuis. En hoezeer ook wij ervaren dat de tijd voorbij schijnt te vliegen, een verjaardag zullen we niet snel meer vergeten.
© 2010 Trankiel
|
|
|
|
