TRANKIEL　　GRONINGEN－JAPAN Foto: Katsutoshi Osaki © BIJ HET AFSCHEID VLOEIDEN TRANEN Op het moment dat ik dit schrijf, worden we al weer volledig in beslag genomen door de voorbereidingen van het op 11 oktober plaatsvindend 'Yume Windmill Festival', dat zich dit jaar mag verheugen in het bezoek van Aly en Wim van IJzeren uit Appingedam. Ze zijn in Japan op bezoek bij hun vrienden, de in Fukuoka City woonachtige familie Kojima , en hebben besloten om gezamenlijk eveneens een bezoek te brengen aan Shunan City. Bovenal is dit ingegeven door het verlangen om de replica van de molen Aeolus in Farmsum eens met eigen ogen te mogen aanschouwen. Nadat ze kennisnamen van het naar de molen Yume genoemd festival werd hun reis prompt zo ingepland dat ze ook dit mee kunnen maken. Ongetwijfeld zal ik na afloop hiervan nog nader op dit bezoek terugkomen. Nu de grootste drukte enigszins achter de rug is, maak ik graag gebruik van de gelegenheid om alsnog enige woorden te wijden aan het bezoek zoals dat in de maand augustus aan ons werd gebracht door een delegatie uit Delfzijl. Ondanks dat er hier en daar sprake is geweest van een communicatieprobleem en er daarnaast ook nog wel enige kanttekeningen zijn te plaatsen, kunnen we toch stellen dat het geheel als zeer geslaagd kan worden beschouwd. Dit werd onder meer overduidelijk tijdens het afscheid, toen er bij de gastgezinnen en door hun opgenomen jeugd tranen vloeiden. Nadat de delegatie in de ochtend van 4 augustus in Shunan City arriveerde, ging het naar Eigenzan Park om een bezoek te brengen aan de molen Yume. Hier werd men verwelkomd door de Shinannyo Senior High School Brass Band. Na een korte sightseeingtoer in de stad, begaf men zich naar de kleine hal in de Shiminkan, waar de delegatie tijdens een welkomstceremonie werd begroet door burgemeester Shimazu, het uitvoerend comité en de gastgezinnen. Eveneens van de partij was het Shunan Children’s Choir, dat zowel het nationaal volkslied als ook het Grunnens Laid ten gehore bracht. Voor een aantal mensen betekende het een vreugdevol weerzien. Echter onder de jongeren, die voor het eerst zouden gaan ervaren wat het betekent om bij een gastgezin te verblijven, was er sprake van de nodige zenuwen. Ook op die dag was het bijzonder heet. We beleefden een wel erg extreem warme Japanse zomer met bijna iedere dag wel een temperatuur van plus 35 graden. Wij maakten ons wel degelijk zorgen of de mensen uit het koele Delfzijl dit aan zouden kunnen. Ongetwijfeld zouden ze vermoeid raken, dachten we. Trouwens ook wijzelf hadden nog nooit eerder zo'n hete zomer meegemaakt in ons land en dus was het aan onze kant, als verwelkomende partij, toch ook wel een beetje afzien. De volgende dag stond in het teken van de Japanse cultuur. Men maakte kennis met bijvoorbeeld de theeceremonie en kalligrafie. 's Avonds vond het 'Welcome Music Festival' van het Shunan Children’s Choir plaats. Dit onderdeel van het programma werd geopend door de Fukugawa Elementary School Marching Band, met het spelen van het Grunnens Laid. In het Gronings gezelschap waren velen onder de indruk van dit optreden door de nog zo jonge kinderen. Verder was er nog het optreden van het Hansen Nippon-maru Male Choir uit het verre Yokohama, dat met een geweldig optreden een bijdrage leverde aan het welslagen van deze zo speciale avond. Dat deed ook de groep die de traditionele taiko ( drums ) bespeelt en de ritmische groep die een uitvoering gaf van de dans 'Yosakoi'. Door dit alles ontstond er een levendige sfeer in de hal. Naar mijn persoonlijke mening is muziek een gemeenschappelijke cultuur in onze wereld en draagt die bij aan het ontstaan van vriendschap tussen volkeren. De vrijdag hadden we gereserveerd voor een privé samenzijn van de gastgezinnen en hun logés. Naar ik meen, hebben de jonge mensen genoten van alles dat de gastgezinnen op deze dag voor hun hadden georganiseerd. Het was tevens de dag waarop twee schitterende tall-ships, Hansen Nippon-maru en Kaiwo-maru II, de haven binnenvoeren ter gelegenheid van 'Sail on Shunan 2010'. De welkomstceremonie in Tokuyama Haven werd bijgewoond door burgemeester Groot en een aantal andere leden van de delegatie. Voor ons, wonend in het westen van Japan, was de komst van deze twee schepen een wel heel bijzondere gebeurtenis. Het idee om dit in onze stad te organiseren ontstond tijdens ons bezoek aan DelfSail 2009, en ofschoon het daaraan slechts een herinnering opriep, kan het als een succesvol evenement worden beschouwd. Op de zaterdag bracht de delegatie uit Delfzijl een bezoek aan Hiroshima. Na terugkeer in Shunan City, werd er aan het eind van de middag deelgenomen aan de parade tijdens 'Sun Festa Shinnanyo'. De delegatie liep daarbij pal achter de Fukugawa Elementary School Marching Band, dat de mensen liet genieten van hun uitvoering van het Grunnens Laid, iets waarvoor ze zo lang en zo hard hadden geoefend. Aan het eind van deze dag was er het vuurwerk in Eigenzan Park. Een afsluiting van wat een heel mooie dag was geweest. Fukugawa Elementary School Marching Band De volgende dag was de laatste van het verblijf. Hiermee duurde deze uitwisseling, in vergelijk tot al de vorige, een dag korter. Toch kon er nog veel worden gedaan. Misschien werd het al met al zelfs wel iets te druk, denk ik. Zouden we er bij een volgend bezoek goed aan doen om meer ruimte te scheppen voor een ietwat intensiever contact tussen de bezoekers en de burgers van Shunan City. Vanaf zes uur was er een 'Farewell Party' met Japanse dans, het bespelen van de koto en karate. Onze gasten uit de zusterstad Delfzijl vermaakten de aanwezigen met hun uitvoering van een volksdans. Dit geslaagd afscheidsfeest kreeg een schitterende finale met het optreden van het Shunan Children's Choir en de Fukugawa Elementary School Marching Band. Het slot aan een bezoek zoals wij dat zelf nog nooit eerder hebben mogen ervaren. Tijdens het vertrek op maandagochtend om 9 uur werd de delegatie uitgezwaaid door de gastgezinnen, leden van het uitvoerend comité en het personeel van het gemeentehuis. Werd zichtbaar hoe moeilijk het afscheid nemen kan zijn, waren er betraande ogen. Dit alles in mij opnemend, voelde ik mij echt opgelucht. Had ik het gevoel dat we jonge mensen met goede herinneringen konden laten vertrekken. Dit ondanks dat het verwelkomen geen eenvoudige zaak is geweest. Mamoru Sasamura, voorzitter van het uitvoerend comité. Terug naar overzicht © 2010 Trankiel