TRANKIEL　　GRONINGEN－JAPAN TANABATA MATSURI Shunan Children's Choir Het kinderkoor, dat vorig jaar nog zoveel succes oogstte met hun optredens tijdens DelfSail 2009, heeft de repetitie op deze zondag laten varen, want in de stad is het feest. Vandaag vindt 'Chibikko Tanabata Matsuri' – het Tanabata Festival voor Kinderen – plaats en wordt het repetitielokaal ingeruild voor het plezierig centrum van Shunan City. Daar, in een tegenover het station gelegen passage, verzorgt het koor een gewaardeerd optreden. Tevens maken ze van de gelegenheid gebruik om aandacht te vestigen op de komst van de delegatie uit hun zusterstad Delfzijl. Een bezoek dat, ijs en weder dienende, in de maand augustus zal plaatsvinden. En reeds is het duidelijk dat er ook nu weer een waarlijk geweldig programma wordt samengesteld voor de gasten uit de Groninger havenplaats. De vrijwilligers draaien overuren, de samenwerking tussen hen is als vanouds uit de kunst en er wordt werkelijk niets aan het toeval overgelaten. Was het mogelijk, dan zouden de bezoekers uit het verre Delfzijl in hun bagage ruimte moeten maken voor een karrenvracht aan pluimen. Het kinderfeest dat op deze zondag wordt gevierd, gaat vooraf aan het werkelijke feest zoals dat volgens de maankalender op 7 juli plaatsvindt. Trouwens wordt Tanabata Matsuri, ook wel het 'sterrenfestival' genoemd, niet overal in Japan op 7 juli wordt gevierd. Zo vindt het in Sendai een maand later plaats. En alhoewel het niet te boek staat als een nationale feestdag, is het plezier er zeker niet minder om. Misschien wel omdat dit van oorsprong Chinees feest een zo aansprekende achtergrond kent. Een waar astronomisch sprookje dat het oude verhaal vertelt van twee geliefden. De weefster Orihime en herder Hikoboshi, namen die staan voor de sterren Vega en Altair. Na hun verbintenis in de echt worden de twee geliefden van elkaar gescheiden door de vader. Dit als straf voor het verwaarlozen van het weven en het hoeden. Gingen Orihime en Hikoboshi al te zeer in elkaar op? Hoe het ook zij, ze werden als straf door de vader aan weerszijden van de rivier, de Melkweg, gezet. Slechts een keer per jaar, op de zevende dag van de zevende maand, is er de kans om elkaar te ontmoeten. Dit dankzij eksters die een brug over de rivier vormen. Maar, o hemel, zelfs nu is het nog lang niet zeker. Het moet namelijk ook nog eens een heldere nacht zijn. Regent het toevallig, dan moeten de geliefden weer een geheel jaar wachten. De liefde. Het speelt een grote rol in dit feest. Zo worden er bamboetakken en kaarten versierd en die worden vervolgens in bijvoorbeeld de tuin geplaatst. In de mooi versierde kaarten treft men poëtisch neergeschreven wensen aan. En, zo zegt het verhaal, die zouden door Orihime en Hikoboshi worden verhoord. Versierde bamboestokken en kaarten met als inhoud poëtisch neergeschreven wensen ... Zullen ze werkelijk worden verhoord door de weefster Orihime en haar herder Hikoboshi? © 2010 Trankiel