Relatie Delfzijl Shunan City

　　TRANKIEL　　GRONINGEN－JAPAN

OPTREDEN BOERENKAPEL LEIDT
TOT HECHTE VRIENDSCHAP

Het is even na vieren in de middag van zaterdag de 29ste juli 2006. De reeds langere tijd aanhoudende en voor hier ongebruikelijke hitte, met temperaturen van ruim boven de 30 graden, heeft ook op dit tijdstip nog velen een schaduwplekje doen zoeken. Echter, in het clubgebouw van Muziekvereniging Koningin Wilhelmina, te Farmsum, heerst een gezellige drukte. De hitte, die ook tot in het binnenste van het gebouw is doorgedrongen, doet niets af aan het enthousiasme dat, sinds gisteren, bezit heeft genomen van de mensen die zijn betrokken bij de uitwisseling tussen Shunan City en Delfzijl. Zo staat er voor deze middag een ongeveer drie kwartier durende speurtocht door Farmsum, een bezoek aan de Farmsumer molen Aeolus, het oer-Hollandse pannenkoeken bakken en het spelen van oud Hollandse spelletjes op het programma.
Ondanks de aanslagen die door de weersomstandigheden op het fysiek worden gepleegd - zo wordt er veelvuldig gezucht en gepuft tijdens de speurtocht - is de stemming opperbest en wordt er tussen al deze activiteiten door ook nog eens enthousiast meegewerkt aan het interview, zoals ons dat is gegund door de heren Norio Yamada en Johannes Swart.
De heer Norio Yamada heeft de leiding van de delegatie uit Shunan City, waar hij in het dagelijks leven werkzaam is op het gemeentehuis, bij de afdeling Kikaku-ka / Sectie Planning Internationale Uitwisseling.
De heer Johannes Swart is, in zijn functie van voorzitter van Muziekvereniging Koningin Wilhelmina, reeds jarenlang zeer betrokken bij de vriendschapsbanden, zoals die tussen beide zustersteden bestaan. Zijn bezoeken aan de Japanse zusterstad kunnen in velerlei opzicht als succesvol worden betiteld. Voor dit en voor al het vele dat hij daarbij nog meer doet voor de vereniging, waarvan hij al sinds zijn twaalfde jaar lid is, werd hij in mei van dit jaar terecht koninklijk onderscheiden en benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.

Officieel bestaat de relatie tussen in eerste instantie Shinannyo - dat in 2003 als gevolg van een herindeling deel is gaan uitmaken van de nieuwe stad Shunan City - en Delfzijl sinds 22 mei 1990, de dag waarop de Overeenkomst bestuurlijke relatie Delfzijl – Shinnanyo door de wederzijdse toenmalige burgemeesters, H. Fujimoto en E.Haaksman, met hun handtekening werd bekrachtigd. Eén van de zaken die zichtbaar getuigt van deze vriendschap is de molen die zich in het voormalige Shinnanyo, nu Shunan City, bevindt en die een replica is van de de molen Aeolus in Farmsum.
Zoals in het interview naar voren komt symboliseert deze molen, waaraan op deze warme zaterdagmiddag ook weer een bezoek wordt gebracht, in feite het ontstaan van de succesvolle contacten tussen beide steden.

　　　Het interview
Om de eenheid te benadrukken
is er door ons gekozen voor een 　　　　dubbelinterview, waarin beiden
hun visie geven op het geheel.
Vragen die qua inhoud elkaars
equivalent zijn worden daarbij
afgewisseld door vragen die meer
gericht zijn op de persoonlijke
beleving van de organisatie hier
en in Shunan City.

Aan de heer Johannes Swart: Wanneer en hoe is het begonnen en was u er vanaf dat prilste begin, in de functie van Voorzitter van de Muziekvereniging Koningin Wilhelmina, bij betrokken?
J.S. Het is eigenlijk begonnen op de dag dat er hier op het gemeentehuis bekend werd gemaakt dat de replica van de molen Aeolus in, toen nog, Shinnanyo officieel zou worden geopend en dat daarbij een afvaardiging, bestaande uit burgemeester E. Haaksman en de gemeentesecretaris, J. Scheltens, aanwezig zou zijn. Min of meer als dolletje bedoeld riep ik toen uit dat het leuk zou zijn als onze Boerenkapel die opening zou opluisteren met oer-Hollandse nummers, als 'Daar bij die Molen' en 'Tulpen uit Amsterdam'. Het werd onmiddellijk opgepakt en zo gebeurde het dat wij, zij het wel op eigen kosten, met de Boerenkapel bij die opening aanwezig waren. Het was voor ons een geweldige ervaring. We waren zeer onder de indruk van de gastvrijheid en de warmte van de mensen daar. En het zijn die fantastische ervaringen van toen die zijn uitgemond in een vriendschap die wij nu reeds meer dan tien jaar koesteren.

Aan de heer Norio Yamada: Mogen wij u vragen naar hoe en wanneer u betrokken bent geraakt bij deze uitwisselingen tussen Shunan City en Delfzijl?
N.Y.: Drie jaar geleden ging Shinnanyo op in Shunan City. Ik kom zelf uit Tokuyama City, de plaats die hetzelfde lot onderging als Shinnanyo. Sinds die samenvoeging ben ik er reeds bij betrokken. Maar vooral ben ik er gedurende de laatste twee jaar , uit hoofde van mijn functie, bij betrokken geweest.

Aan J.S.: Hoeveel uitwisselingen hebben er, vanaf die eerste, tot op heden plaatsgevonden en is dat om en om?
J.S. Nadat wij in 1995 bij de opening van de molen waren geweest, was er over een periode van twee jaar eigenlijk geen sprake meer van bezoeken. Maar vanaf 1997 hebben er jaarlijks bezoeken, om en om, plaatsgevonden. Dit is dus, uit het hoofd gezegd, de zevende keer dat wij de mensen uit Shunan op bezoek hebben.

Aan N.Y: De mensen die vanuit Shunan City naar hier komen, maken die deel uit van een specifieke groep, zoals hier mensen deel uitmaken van Koningin Wilhelmina, en komt u speciaal naar hier of maakt Delfzijl onderdeel uit van een uitgebreider programma, bijvoorbeeld bezoek aan meerdere Europese landen?
N.Y.: Het zijn leerlingen van de middelbare school, Junior High, en de hogere middelbare school, Senior High, die in de stad wonen. We doen een openbare oproep in Kôhô-an, een door de gemeente uitgegeven publikatie.
We hebben een nacht in Amsterdam doorgebracht en zullen nog een nacht in Utrecht doorbrengen.

Aan J.S.: Hoe zit het met de ondersteuning door de gemeente van deze uitwisselingen en is er uitgebreid aandacht voor in Delfzijl?
J.S.: De gemeente heeft dit al de achter ons liggende jaren, en ook nu weer, ondersteund. Men is er bij betrokken en juicht deze uitwisselingen, de bestaande warme vriendschap met Shunan, van harte toe. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat Delfzijl, gedurende de afgelopen jaren, een nogal turbulente periode in haar geschiedenis heeft doorgemaakt. Er is de alom bekende herconstruering van onze havenstad en er is, op bestuurlijk niveau, nogal eens een wisseling van de wacht geweest. Maar dat heeft niets afgedaan aan het enthousiasme dat we iedere keer weer bij Burgemeester en Wethouders hebben mogen aantreffen.
Onze huidige burgervader, de heer Cees Waal, heeft uitdrukking gegeven aan zijn gevoel van betrokkenheid en te kennis gegeven dat ook hij het belang ziet van de vriendschap tussen de beide steden. Daarbij deed hij de suggestie dat het een goed idee zou kunnen zijn om te komen tot een Stichting Delfzijl-Shunan City. Er aan toevoegend dat dit, ook vanuit financieel oogpunt gezien, bepaalde voordelen zou kunnen inhouden.
Ja, ik heb het volste vertrouwen in het gemeentebestuur. Daarnaast is er de aandacht van de pers en weet ik dat het ook onder mensen van buiten Wilhelmina leeft.

Aan N.Y: Hoe zit het met de ondersteuning door de gemeente van deze uitwisselingen en is er uitgebreid aandacht, bijvoorbeeld in de pers, voor in Shunan City?
N.Y.: De gemeente dekt ongeveer de helft van de kosten van de deelnemers, en ik denk dat dat misschien wel door zal gaan.
Voordat ze hier kwamen organiseerden we een vaarwel feestje. Daarbij nodigen wij gewoonlijk dan de pers en TV uit.
Diegenen die in uitwisseling zijn geïnteresseerd zijn geïnteresseerd. Bijvoorbeeld, er zijn mensen die ons vragen wanneer de openbare oproep zal verschijnen. Maar er bestaan ook burgers die deze interesse niet hebben. Dus denk ik dat het tevens ons werk is om burgers te informeren over hetgeen dat wij doen.

Aan J.S.: Nog even terugkomend op de ondersteuning door de gemeente en het financiële plaatje – zo'n uitwisseling moet een behoorlijk kostbare aangelegenheid zijn - draagt de gemeente daarin bij, hebben jullie sponsoren?
J.S.: Nee, de gemeente draagt niet financieel bij. Tot op heden heeft het zich beperkt tot materiële ondersteuning, zoals bijvoorbeeld het beschikbaar stellen van de raadszaal voor de ontvangst plus lunch op het gemeentehuis. Wat de sponsering betreft: Ja, die is er wel. Zo ontvangen wij, de door ons hogelijk gewaardeerde, ondersteuning van Teijin Twaron, van de Maurits Fundatie, en kunnen wij naar alle waarschijnlijkheid - het zit nog even in de pipeline, zoals het heet - een bijdrage tegemoet zien van AKZO, die dit dan namens Delamine doet.
Maar zoals gezegd, als we kunnen komen tot de realisatie van een officiële Stichting dan zal het mogelijkerwijs ook financieel gezien iets eenvoudiger gaan.

Aan N.Y.: Het financiële gedeelte, want uitwisselingen als deze moeten vrij kostbaar zijn. Krijgen jullie, behalve van de gemeente, nog andere hulp. Hebben jullie tevens sponsoren?
N.Y.: Misschien moeten wij ook aan andere sponsoren denken. Maar omdat het, in deze moeilijke tijden, niet eenvoudig is om bedrijven draaiende te houden, denk ik dat het voor hen moeilijk is om sponsor te worden.
Het is de vraag of de gemeente, in de toekomst, al dan niet door kan gaan met de ondersteuning. We sturen namelijk ook nog eens delegaties naar onze zusterstad in Australië, waarvoor de gemeente dezelfde ondersteuning geeft.

Aan J.S.: Het is traditie geworden dat de vrienden uit Shunan bij gastgezinnen verblijven. Is het altijd eenvoudig om hiervoor - gezien de vakantieperiode en de taalbarrière - voldoende gezinnen warm te maken?
J.S.: Inderdaad is dat zo. Het valt middenin de vakantieperiode en er is terdege sprake van een taalbarrière. Dus is het niet altijd even eenvoudig om aan voldoende gastgezinnen te komen. Maar het is ons altijd nog weer gelukt. De mensen hier willen dan wel graag twee gasten, dat vindt men als Nederlander prettiger. Naar ik meen te weten zouden de gasten uit Shunan zelf de voorkeur geven aan 1 per gezin, iets dat men daar ook daadwerkelijk in praktijk brengt. Gaat uitstekend, moet ik zeggen. Maar, zoals opgemerkt, hier geeft men de voorkeur aan twee. We verschillen daarin.
De laatste keer dat wij in Japan waren, hadden wij ook kinderen mee van buiten Wilhelmina. Schoolkinderen. En ik ben zeer verheugd dat we nu ook van daaruit gastgezinnen hebben mogen verwelkomen. Het laat zien hoe het tevens buiten Wilhelmina leeft en dat een Stichting derhalve een reden van bestaan heeft.

Aan N.Y.: Kunt u ons zeggen waaruit de groep bestaat die hier nu op bezoek is en of zij het idee om bij gastgezinnen te verblijven verwelkomen? Geen taalproblemen?
N.Y.: In de leeftijd van 12 - eerste jaar Junior High - tot 18 - derde jaar Senior High: 14 leerlingen, 12 meisjes en 2 jongens.
Voordat we naar hier zijn gekomen, waren we zo ongeveer vier keer bij elkaar voor uitleg. Ikzelf heb ze iets verteld over de levenswijze enzovoort. Maar dit verblijven bij gastgezinnen is bijna voor alle kinderen de eerste keer en ze kenden bezorgdheid. Gisteren was het de eerste avond en toen ik vanochtend naar hun gezichten keek zag het er goed uit. Dus voelde ik me bevrijd.
Taalprobleem? Er waren de gevallen waar niet werd begrepen wat het gastgezin zei. Ik denk dat er wel enige frustraties zijn: Kan niet begrijpen wat zij zeggen en kan niet zeggen wat ik wil zeggen.

Aan J.S.: Is er een speciaal comité binnen Wilhelmina dat zich uitsluitend met deze uitwisselingen bezighoudt?
J.S.: Nee, we hebben daar niet een speciaal comité voor. Het ligt bij het hoofdbestuur, dus bij het driemansschap: voorzitter, secretaris en penningmeester. Daarnaast hebben wij binnen onze vereniging een activiteitencommissie, bestaande uit vijf geweldige mensen, die het programma opzet en begeleidt.

Aan N.Y.: Bestaat er in Shunan City een speciale commissie die zich uitsluitend met deze uitwisselingen bezighoudt?
N.Y.( lachend ): Alleen ik hou me hier mee bezig!

Aan J.S.: Is er bij jullie als Wilhelmina aandacht voor andere vormen van uitwisseling, wordt er aan 'nieuwe ideeën' gewerkt?
J.S.: Op het moment wordt er niet aan iets nieuws gewerkt. Natuurlijk zijn er, behalve de uitwisselingen met Shunan, nog andere activiteiten die wij ontplooien naast de reguliere optredens. Zo zijn er de uitwisselingen binnen de Europese Stedenbond waartoe Delfzijl behoort. Hadden wij hier, bijvoorbeeld, een Belgische muziekvereniging te gast en deden daarmee tevens een gecombineerd optreden. Zo doen wij ook wel iets in de Eems Dollard regio, onder andere samen met een Duits koor dat wij dan instrumentaal begeleiden.

Aan N.Y.: Zou u het leuk vinden dat het reeds nu bestaand contact met Delfzijl nog verder wordt uitgebreid? Wordt er aan gewerkt, bestaat er sowieso de wens, om tot andere vormen van uitwisseling te komen in de toekomst, nog frequenter?
N.Y.: Natuurlijk wil ik deze uitwisselingen uitbreiden. Nu is het in hoofdzaak een komen en gaan van kinderen. Ik denk dat het leuk zal zijn om ook op andere gebieden tot een uitwisseling te komen. Niet alleen maar een komen en gaan van mensen, maar bijvoorbeeld tevens de uitwisseling van werkstukken van kinderen. Het zou ook mooi zijn als we een uitwisseling zouden kunnen hebben op het gebied van sport, cultuur, et cetera.
Om tekeningen, die kinderen op school hebben gemaakt, uit te wisselen en die publiekelijk op te hangen. Het zal de interesse van de burger opwekken.
Het sturen van werkstukken, video's. Zoiets kan ook zonder al teveel aan kosten.En nu is er internet en HP en dus kan je het overal doen. Het zal goed zijn om die richting op te gaan.
Het zal het beste zijn als groepen, bijvoorbeeld schoolgaanden, zelf met elkaar tot een uitwisseling zullen komen, in plaats van dat de gemeente alles regelt. Het zal goed zijn als schoolgaanden met schoolgaanden, culturele groepen met culturele groepen, sportverenigingen met sportverenigingen veel meer tot uitwisseling zullen komen.
Omdat ik de enige ben die in deze sectie werkzaam is, kan ik niet veel verbeteren. Dat mag enige tijd nemen.

Aan J.S.: Enig idee om de contacten uit te breiden in de toekomst, om te komen tot een nog frequentere uitwisseling?
J.S.: We zouden dat zeker toejuichen. Echter, we zouden daarbij niet uit het oog moeten verliezen dat de hoeveelheid aan ons beschikbare tijd nog wel eens roet in het eten zou kunnen gooien. Als ik een voorbeeld mag geven. Na ons optreden, in 2001, tijdens het Yamaguchi Muziekfestival, werden wij gevraagd om op te treden in Huis ten Bosch, Nagasaki. Maar dan wel voor een periode van zes weken. Helaas....zoveel vakantie krijgen wij niet van onze respectievelijke bazen. En dus was het, met spijt in het hart, dat we hiertegen nee moesten zeggen.
Ik zou willen zeggen: Uitbreiden, ja! Frequentere uitwisselingen, ja! Mits we het ook kunnen realiseren qua beschikbare tijd en qua financiële mogelijkheden.

Aan N.Y.: Bestaat er in Shunan City een muziekvereniging die is te vergelijken met Wilhelmina hier. Zou dat een idee zijn: Een uitwisseling tussen musici en een mogelijkerwijs samen marcheren in Shunan en hier in Delfzijl?
N.Y.:Er zijn een paar brass-bands in Shunan City. Het is voor hen moeilijk om tot een actieve uitwisseling te komen met een kracht zoals die van Wilhelmina. Ik hoop dat een uitwisseling in die vorm actief gedragen zal worden door de mensen zelf, in plaats van door de gemeente, en dat die programma's ook zullen worden opgezet door niet-officiële groepen
Ik leg me nu toe op deze muziekvereniging, waarbij ik te gast ben, ik wil er graag alles over weten. Het is daarna mogelijk om Wilhelmina aan de brass bands of aan een ander orkest voor te stellen. Ik hoop dan dat die zelf contact met Wilhelmina zullen opnemen en indien zij samen tot uitwisseling van optredens kunnen komen, dan zou dat erg mooi zijn.
Deze uitwisseling met kinderen kan gedaan worden met de ondersteuning van de gemeente. Maar het is moeilijk om allerlei andere uitwisselingen, verschillend aan wat we reeds doen, financieel te steunen. Dus denk ik, dat we vormen van uitwisseling moeten vinden die gerealiseerd kunnen worden zonder steun van de gemeente.
Het komen en gaan is zichtbaar. Als de kosten gedekt zijn dan is het goed. Maar we moeten ook over andere opties nadenken.
Sporten, zoals bijvoorbeeld voetbal, kunnen worden gezien als een onderdeel van uitwisseling tussen beide steden. Dat zal erg mooi zijn. Er is een voetbalafdeling en een bond in Shunan City. Als zij dit soort van uitwisselingen op zullen pakken, dan zal dat het beste zijn.
Ik koester zeer zeker deze hoop, maar hoe het te realiseren is erg moeilijk.

Aan J.S.: Bestaat er in Shunan City een orkest dat met Wilhelmina valt te vergelijken en zou u het leuk vinden om die hier in de havenstad te zien, om samen met hen te musiceren en te marcheren?
J.S.: Heel, heel graag. Zelf heb ik er reeds enige keren naar geïnformeerd, maar naar ik heb begrepen kennen zij dit fenomeen daar niet. Ik zou dan ook bijzonder graag met de gehele malletband van ons naar Shunan afreizen en ik ben ervan overtuigd dat de mensen daar uit hun dak zullen gaan als ze de malletband horen en zien. Niet voor niets zijn we Nederlands kampioen!
Helaas, moet ik toevoegen, dat dit waarschijnlijk logistiek en financieel niet haalbaar is. Denk maar eens aan het instrumentarium dat dan mee moet. Nee, niet als bij de Boerenkapel die uit twaalf personen bestaat en waarvan de instrumenten op het gemak mee kunnen.
Maar als zou blijken dat het wel mogelijk is, dan is het ook onmiddellijk: Shunan City, here we come!

Aan N.Y.: Wanneer zal de volgende uitwisseling zijn?
N.Y.: Volgend jaar zullen kinderen van hier in onze stad verblijven.

Aan J.S. : Wanneer zal de volgende uitwisseling zijn?
J.S. : Dat kan ik op dit moment nog niet met zekerheid zeggen. Zeker is wel dat dit in ieder geval niet de laatste is.


	(foto copyright ： Johannes Doornbos )