TRANKIEL　　GRONINGEN－JAPAN YUMIKO ISHIKAWA Dankt haar publiek in Delfzijl Tijdens DelfSail 2009 verzorgde ze samen met het Shunan Children's Choir een aantal optredens in Delfzijl en verraste velen met haar mooie sopraanstem. Daarnaast maakte Yumiko Ishikawa indruk door de ongekunstelde wijze waarop ze zich aan haar publiek presenteerde. Samen met het kinderkoor mag zij zeer zeker gezien worden als één van de verrassingen van het groots evenement dat wederom honderdduizenden bezoekers trok . Wie is deze zangeres uit het verre Shunan City die evenals het kinderkoor de harten van zo velen voor zich wist te winnen? Om haar iets beter te leren kennen, stelde Trankiel haar de volgende vragen. Geboren en opgegroeid in Shunan City? Ja, ik ben er geboren op 22 december 1956 en woon er nog steeds. Een muziekstudie gedaan? Conservatorium ... Sinds mijn middelbareschooltijd volg ik reeds zangles. Het leidde tot een zangstudie aan de Elisabeth University of Music in Hiroshima. Is er ook nu nog sprake van een stempedagoog? Ja, nog altijd krijg ik les bij een katholieke priester, fr. Luciano Bertagnolio, die ook bekend is door zijn verbintenis aan de Elisabeth University of Music. Hij zegt altijd: Zing met vreugde. Dat lijkt misschien wel eenvoudig, maar is in feite erg moeilijk. Ben er nog ver van verwijderd, maar de oorzaak daarvan ligt feitelijk geheel bij mezelf. Wat optreden betreft is het zo dat ik tegenwoordig alleen nog in de kerk zing. Trad je hiervoor in Japan op? Solo? Nee dat niet. Wel zong ik solo tijdens bijvoorbeeld een huwelijksvoltrekking in de kerk, of bij die gebeur-tenissen in de kerk waarbij kinderen dan wel ouderen betrokken waren. Wat is je rol binnen het Shunan Children's Choir? Samen met mijn echtgenoot, Masaki, ben ik als pedagoge aan het koor verbonden. Mijn zingen binnen het koor kun je als een aanvulling op het geheel zien. Daar voeg ik dan wel onmiddellijk aan toe dat ik blij ben met deze gelegenheid om te kunnen zingen. Dankzij de kinderen! Maakt het deel uit van je professionele baan: je bent docente, naar ik heb begrepen? Gedeeltelijk. Ik werk als parttime kracht aan de lagere school Tonda-nishi in Shunan City en geef daar-naast thuis ook pianoles. Hoe heb je het verblijf en het optreden in Delfzijl ervaren? In Delfzijl kon ik dankzij de hartelijke ontvangst en het applaus echt met plezier zingen. Daarvoor ben ik jullie allen ontzettend dankbaar. Ook zou ik de kinderen hierin willen betrekken. Die glimlach op al die gezichten tijdens het optreden is iets waaraan ik steeds maar weer moet denken. Muziektherapie heeft mijn interesse. Ofschoon ik niet bevoegd ben, heb ik hierin wel enige ervaring. Op het moment dat mijn inmiddels overleden vader een spraakstoornis ontwikkelde, kon hij nog wel een lied zingen. Feitelijk waren liederen zijn redding. Vanaf dat moment ben ik geïnteresseerd geraakt in muziektherapie en voel ik altijd de vreugde bij het zingen voor of samen met ouderen. Het bezoek aan het verpleeghuis Vliethoven in Delfzijl was dan ook een grote vreugde voor me. Hetzelfde kan trouwens gezegd worden over het optreden in de kerk. Ik hou niet echt van microfoons en ben er eigenlijk ook nog steeds niet zo aan gewend. Wat dat betreft was het zingen in de kerk een plezierig ervaring voor me. Jullie doen een eigen musical naar Hans Christian Andersen. Bestaat er een droom om in Odense met het koor te mogen optreden? Dat kun je beter aan de leider, de heer Mamoru Sasamura, vragen. Meer hobbies? Ik wandel heel graag en in de afgelopen tien jaar heb ik iedere avond wel een anderhalf uur gelopen. Meer recentelijk ben ik ook yoga gaan beoefenen. Ofschoon ik dus zeer zeker van lichaamsbeweging hou, vind ik het ook plezierig om tijd te besteden aan patchwork. Genieten kan ik ook van een espresso, mijn favoriete koffie, terwijl ik naar barokmuziek luister. Nog favoriete componisten ... auteurs ... Ja, Schubert en Bach. En indien ik een goed boek wil lezen, gaat mijn voorkeur uit naar auteurs als Jiro Akagawa en Masamitsu Miyagitani. Wil je nog iets speciaals zeggen tegen Delfzijl? Ik kon nu voor een aantal optredens naar jullie land komen en mocht de kans zich nog eens voordoen dan zou ik die uitdaging best weer willen aangaan. Voor dat bij mij ontstane gevoel dank ik het publiek in Delfzijl vanuit de grond van mijn hart.  Terug naar hoofdartikel © 2009 Trankiel